Pages

Friday, December 07, 2007

Ευχετήρια Κάρτα


Σήμερα έλαβα την καλύτερη "κάρτα" που θα μπορούσε κάποιος να μου στείλει.
Σε ευχαριστώ πολύ! Ξέρεις εσύ... :)

Wednesday, November 21, 2007

Mind the Gap


Είναι σχεδόν 4μιση και δεν ξέρω γιατί αλλά δε θέλω να πάω για ύπνο. Τον τελευταίο καιρό αισθάνομαι ένα κενό, ένα κενό στη ζωή μου, ένα κενό στις σκέψεις μου, ένα κενό στο τι νιώθω, παντού κενό. Υπάρχουν μέρες που αυτό το κενό είναι απέραντο, δεν συμπληρώνεται με τίποτα. Κι άλλες μέρες πάλι, διάφορες ασχολίες φαίνεται να το καλύπτουν προσωρινά. Ή θα είμαι έξω με τους φίλους μου ή θα βλέπουμε ταινίες ή θα συζητάμε ώρες ατελείωτες με άκουσμα μας λυπητερά τραγούδια. Ύστερα, γυρίζω σπίτι και το κενό ξαναμεγαλώνει, το σπίτι μοιάζει παγωμένο και ότι και να κάνω παγωμένη είμαι και εγώ.
Περιμένω πως και πως τα Χριστούγεννα. Αυτή η η γιορτή, από παιδί, με γέμιζε, με έκανε να νιώθω χαρούμενη και οι μέρες κυλούσαν ευχάριστα, κοντά σε καλή παρέα και πολλές συζητήσεις. Σχεδόν κανείς δεν μπορεί να καταλαβεί την εμμονή μου με τα Χριστούγεννα.
Φέτος όμως, έχω και ένα κακό προαίσθημα, πως τα πράγματα δε θα είναι όπως τις άλλες χρονιές. Μπορεί απλά το κενό να μου δημιουργεί τέτοιες σκέψεις.
Συζητάμε και λέμε πως είναι φάση, μια φάση που θα περάσει αργά ή γρήγορα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Παραδόξως, βλέπω πως και άλλα άτομα είναι σε παρόμοια "φάση". Δε μπορεί να κάνουμε όλοι κάτι λάθος... απλά δε μπορεί.

Friday, November 16, 2007

Ένα χαμόγελο για τον Αντρέα


Εκείνο που θυμάμαι πιο πολύ
στα μάτια σου να λάμπει ένα φως
να ταξιδεύει σαν ανήλικος Θεός
στο πρόσωπό σου.

Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ
να μην ξεχάσεις την δική μας επαφή
τώρα που βρήκες σε μιαν άλλη διαδρομή
τον εαυτό σου.

Μα είσαι εδώ,
πάντα εδώ
απ’ όλα τα χαμόγελα εσύ
πιο φωτεινό

Oπου κι αν πάω
κάθε μέρα πιο πολύ
θα σ’ αγαπάω
και την ελπίδα που ξυπνάει στην καρδιά μου
σου χρωστάω
όπου κι αν πάω
για χάρη σου τον ήλιο μες στα μάτια
θα κοιτάω
ο ουρανός θα ‘χει για μας την ίδια θέα
και θα ‘ναι πάντα το χαμόγελό σου εκεί Αντρέα

Εκείνα που δεν πρόλαβες να πεις
τώρα κοιμούνται σε μια διάφανη σιωπή
στο μαξιλάρι σου κεντάω μια ευχή
να μη φοβάσαι

Εκείνα που δεν πρόλαβες να δεις
τώρα θα γίνουνε εικόνα μαγική
ένα τραγούδι που θα μοιάζει προσευχή
να με θυμάσαι.

Ένα τραγούδι που εμπνεύστηκε από τον μικρό Ανδρέα η Ναταλία Γερμανού και τραγούδησε ο αγαπημένος τραγουδιστής του Ανδρέα, Θάνος Καλλίρης.
Ένα χαμόγελο για τον Αντρέα-Θάνος Καλλίρης

Sunday, October 28, 2007

Εκδρομή στην Ελάτη

Το τριήμερο 26-27-28 Οκτωβρίου αποφασίσαμε να πάμε εκδρομή, στην Ελάτη Τρικάλων... γυναικοπαρέα, μπορείτε να φανταστείτε τι έγινε ε?
Στην παρέα φυσικά ήταν και η starlight!


Καταρχάς το μέρος ήταν τέλειο!











Πετύχαμε και ομίχλη....



Κάποιες ντρέποταν να βγάλουνε φωτογραφίες...
γκουχου γκουχου starlight :P
Μετά όμως αλλάξανε γνώμη...

(Τα πρόσωπα δε φαίνονται καθαρά για ευνόητους λόγους...)

Κι άλλες κρύβονταν.....



Αλλά μετά ξεπέρασαν τις ντροπές τους...


Αυτό που νομίζω πως μας έμεινε είναι οτι φάγαμε λίγο... :P



και δε μας άρεσε και καθόλου...



Πιστεύω πως περάσαμε τέλεια! :)

Να και ένα videaki με τη θέα από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου μας :D





Part two


Friday, October 19, 2007

Εικασίες

Βασικά κάτι συμβαίνει
Κάτι μέσα μου ολισθαίνει
Νιώθω μισή
Κι εσύ απλά δεν είσαι εκεί
Υπάρχεις λένε
Μα αυτοί δεν κλαίνε
Πονάω λέω
Μα πάλι φταίω
Αυτοί μιλάνε
Τα άστρα κοιτάνε
Νιώθω, ζητάω
Στο κύμα ορμάω
Το φεγγάρι σβήνει
Άραγε τι να κρύβει
Κι η φωνή απλά σταματά

Thursday, October 11, 2007

Jigsaw Falling into Place

Καινούργιο album από Radiohead

Καινούργιο τραγούδι...

Just as you take my hand
Just as you write my number down
Just as the drinks arrive
Just as they play your favourite song
As the magic disappears
No longer wound up like a spring
Before you've had too much
Come back and focus again

The walls abandon shape
You've got a cheshire cat grin
All blurring into one
This place is on a mission
Before the night owl
Before the animal noises
Closed circuit cameras
Before you're comatose

Before you run away from me
Before you're lost between the noise
The beat goes round and round
The beat goes round and round
I never really got there
I just pretended that I had
What's the point of instruments
Words are a sawed off shotgun

Come on and let it out
Come on and let it out
Come on and let it out
Come on and let it out

Before you run away from me
Before you start unravelling
Before you take my mic
Just as you dance, dance, dance

Jigsaws falling into place
There is nothing to explain
Regard each other as you pass
She looks back, you look back
Not just once
Not just twice
Wish away the nightmare
Wish away the nightmare
You've got a light you can feel it on your back
You've got a light you can feel it on your back
Jigsaws falling into place


Ήχοι: Jigsaws falling into place-Radiohead

Wednesday, October 10, 2007

Πανεπιστημιακή Εργασία

World Music
Το παραπάνω blog έχει δημιουργηθεί από μια φίλη μου και μένα στα πλαίσια του μαθήματος "Ηλεκτρονικό Επιχειρείν". Σκόπος της δημιουργίας του είναι να βλέπουμε πως οι διάφορες αλλαγές σε ένα site επηρεάζουν την επισκεψιμότητά του.
Αποφασίσαμε λοιπόν να "κλέψουμε" λιγάκι και να το διαφημίσουμε. Αν λοιπόν σας είναι εύκολο, θα ήθελα να το επισκέπτεστε όσο τακτικά μπορείτε (και κάθε μέρα και 100 φορές τη μέρα :P), να γράφετε σχόλια, να χρησιμοποιείται το shoutbox κτλ κτλ, ώστε να αυξηθεί η επισκεψιμότητα του, ώστε να "μαγειρέψουμε" τα στοιχεία που συλλέγουμε.
Ευχαριστώ εκ των προταίρων :)

Saturday, September 22, 2007

Τρίκαλα



Ένα video από την πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα :)

Thursday, September 20, 2007

Someone's Watching Over Me


Found myself today
Oh I found myself and ran away
Something pulled me back
The voice of reason I forgot I had
All I know is you're not here to say
What you always used to say
But it's written in the sky tonight

So I won't give up
No I won't break down
Sooner than it seems life turns around
And I will be strong
Even if it all goes wrong
When I'm standing in the dark I'll still believe
Someone's watching over me

Seen that ray of light
And it's shining on my destiny
Shining all the time
And I wont be afraid
To follow everywhere it's taking me
All I know is yesterday is gone
And right now I belong
To this moment to my dreams

So I won't give up
No I won't break down
Sooner than it seems life turns around
And I will be strong
Even if it all goes wrong
When I'm standing in the dark I'll still believe
Someone's watching over me

It doesn't matter what people say
And it doesn't matter how long it takes
Believe in yourself and you'll fly high
And it only matters how true you are
Be true to yourself and follow your heart

So I won't give up
No I won't break down
Sooner than it seems life turns around
And I will be strong
Even if it all goes wrong
When I'm standing in the dark I'll still believe
That I won't give up
No I won't break down
Sooner than it seems life turns around
And I will be strong
Even when it all goes wrong
When I'm standing in the dark I'll still believe
That someone's watching over
Someone's watching over
Someone's watching over me

Someone's watching over me

Wednesday, September 19, 2007

Something to believe in

You talk too much.
Maybe that's your way
Of breaking up the silence
That fills you up.
But it doesn't sound the same
When no one's really listening

We stumble into our lives:
Reach for a hand to hold.
And any wonder
We need to find
A certain something, certain.

Turn out the light
And what are you left with?
Open up my hands
And find out they're empty.
Press my face to the ground
I've gotta find a reason.
Just scratching around
For something to believe in:
Something to believe in.

You have too much.
You're spending all your time
Collecting and discovering
It's not enough.
And no matter how you try,
You never find the one you want.

We stumble into our lives:
Without a hand to hold.
And any wonder
We need to find
A certain something, certain.

Turn out the light
And what are you left with?
Open up my hands
And find out they're empty.
Press my face to the ground
I've gotta find a reason.
Still scratching around
For something to believe in:
Something to believe in.


Ήχοι: Something to believe in-Aqualung

Από την καινούργια σειρά του CW, Gossip Girl που ξεκινάει αύριο 19/9
Φαίνεται αρκετά ενδιαφέρουσα



Tuesday, September 18, 2007

In my heaven



Dreams faded
I'm frightened
Will I ever find the cure?
Mistaken, I'm waiting
When I finally hit the floor

I'm hurt and so wounded
It's gonna tear my soul apart
I'm lost in my heaven
I finally found my way to escape

Love's faded
I'm haunted
Will I finally find the cure?
Mistaken
I'm waiting
Just for you

I'm hurt and so wounded
It's gonna tear my soul apart
I'm lost in my heaven
I finally found my way

I'm hurt and so wounded
It's gonna tear my soul apart
I'm lost in my heaven
I finally found my way to escape

My way to escape (my way to escape)
My way to escape

I'm hurt and so wounded
It's gonna tear my soul apart
I'm lost in my heaven
I finally found my way

I'm hurt and so wounded
It's gonna tear my soul apart
I'm lost in my heaven
I finally found my way to escape

Found my way to escape
I'm lost in my heaven
My heaven

Ήχοι: In my heaven-Negative

Wednesday, September 12, 2007

Στιγμές της ζωής


"Είναι στιγμές που θες να γυρίσεις πίσω να ζήσεις ξανά τις πιο ωραίες σου στιγμές μα δεν μπορείs... Αυτές τις στιγμές κράτα βαθειά μες την καρδιά σου ότι αγάπησες και σ' έκανε πραγματικά ευτυχισμένο και προχώρα. Σίγουρα δεν μπορείς να ξαναζήσεις αυτές τις στιγμές μα να ξέρεις πως πάντα θα 'ναι δικές σου... και θα σ' ακολουθούν. Μην σταματήσεις να ελπίζεις και να ονειρεύεσαι για ότι καλύτερο στη ζωή σου."

Ήχοι: Getting away with it (all messed up)-James

Saturday, September 08, 2007

Ήσουν εδώ...


Σήμερα ένιωσα πως ήσουν εδώ..
Θυμήθηκα το σπίτι σου, πόσο τρομακτικό φαινόταν φέτος το καλοκαίρι που ήταν κλειστό. Απομάκρο, κι όμως εκεί πέρασα ωραίες στιγμές. Απέφευγα να περνάω από εκει στην αρχή, μετά όμως αισθάνθηκα πως έπρεπε να πάω γιατί κάπου εκεί ίσως να έβρισκα την αύρα σου. Αυτό το σπίτι ήταν κόμματι από σένα. Σκέφτηκα να το βγάλω φωτογραφία, αλλά δεν μπόρεσα. Δεν ήθελα να το βλέπω κλειστό και να ξέρω πως δε θα ξανανοίξει ποτέ, ή τουλάχιστον δε θα είσαι εσύ μέσα.
Ούτε στον τάφο σου δεν έχω πάει ακόμα.. Όλο το αναβάλλω, όλο κάτι τυχαίνει. Και στο μνημόσυνο απούσα και εκεί.
Δε σου άξιζε τόσο μοναχική ζωή, πόσο μάλλον ένας μοναχικός θάνατος. Μακάρι να ήσουνα εδώ...

Monday, August 27, 2007

Πρόλαβε μόνο να πει «καιγόμαστε»


"Δεκαεννέα άνθρωποι νεκροί σε ακτίνα 200 μόλις μέτρων, έξω από το χωριό Αρτέμιδα. Ανάμεσά τους μια μητέρα (η Αγγελική Παρασκευοπούλου) και τα τέσσερα παιδιά της 4-12 ετών, που βρέθηκαν το πρωί του Σαββάτου αγκαλιασμένοι. «Καιγόμαστε» είπε στο σύζυγό της από το κινητό τηλέφωνο. Αυτή ήταν η τελευταία κραυγή της άτυχης γυναίκας που μαζί με 12 ακόμα άτομα κατέβαιναν με τα αυτοκίνητά τους από το χωριό προς τη Ζαχάρω για να γλιτώσουν από τη φονική πυρκαγιά. Εξαιτίας του πυκνού καπνού αλλά και του πανικού των απελπισμένων ανθρώπων, ο οδηγός του αυτοκινήτου που προπορευόταν δεν είδε το πυροσβεστικό όχημα που είχε σταθμεύσει στην άκρη του δρόμου, με αποτέλεσμα να πέσει επάνω του, να το ανατρέψει και να προκληθεί καραμπόλα. Στο σημείο βρισκόταν και ο δήμαρχος της Ζαχάρως και τρεις υπάλληλοι του δήμου με το υπηρεσιακό τζιπ. Ο οδηγός του πέρασε κυριολεκτικά μέσα από τις φλόγες, κόντρα στη φωτιά και κατάφεραννα σωθούν. Οι πυροσβέστες, δύο άνδρες και μία γυναίκα, που εκείνη την ώρα έδιναν μάχη με τις φλόγες, έσπευσαν να βοηθήσουν τους εγκλωβισμένους στο αυτοκίνητο. Εξι από αυτούς δεν πρόλαβαν να ξεφύγουν και βρέθηκαν απανθρακωμένοι μέσα στα ολοσχερώς κατεστραμμένα οχήματα. Οι υπόλοιποι, μαζί τους και η μητέρα με τα τέσσερα παιδιά, ανηφόρησαν στην πλαγιά. Η αμείλικτη φωτιά, όμως, έτρεχε πιο γρήγορα. Οι πυροσβέστες πάλεψαν απεγνωσμένα μέχρι την τελευταία στιγμή. Βρέθηκαν νεκροί με τη μάνικα πεσμένη δίπλα τους. Αλλα δέκα άτομα τυλίχτηκαν στις φλόγες λίγα μέτρα πιο κάτω. Ακόμα και οι άνδρες της Αστυνομίας και των ΕΚΑΜ λύγισαν το πρωί του Σαββάτου μπροστά στο αποτρόπαιο θέαμα.
Τραγικές φιγούρες οι συγγενείς των θυμάτων που έσπευσαν στον τόπο της τραγωδίας. Τραγική ειρωνεία; Το σπίτι της οικογένειας που ξεκληρίστηκε στέκει άθικτο στην Αρτέμιδα με την πόρτα ανοιχτή. Σαν να περιμένει και αυτό τα παιδιά να γυρίσουν…"

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος"


(
Κανονικά σε τέτοιες στιγμές δε χωράνε τραγούδια, ωστόσο κάποιος φίλος μου έστειλε ένα επίκαιρο τραγούδι και είπα να το ανεβάσω εδώ Στα καμμένα-Λαυρέντης Μαχαιρίτσας)

Sunday, August 26, 2007

Φωτιά και στάχτη η συνέχεια...

Φωτιές και στάχτη


"Πύρινη κόλαση. Δεκάδες νεκροί. Ανθρωποι εγκλωβισμένοι και εγκαταλελειμμένοι. Περιουσίες που έγιναν στάχτη. Πολύτιμα δάση και καλλιέργειες καταστράφηκαν. Η μεγαλύτερη τραγωδία όλων των εποχών συντελέστηκε στην Ηλεία και στη Λακωνία. Οι νεκροί έξω από τα χωριά-κρεματόρια γύρω απ' τη Ζαχάρω και την Αρεόπολη συνιστούν ένα πραγματικό ολοκαύτωμα."

Friday, August 24, 2007

Μουσική της σιωπής

Επειδή τώρα τελευταία δεν έχω έμπνευση για να γράψω κάτι καινούργιο, είπα να κάνω ένα μουσικό post. Enjoy! :)


Come September-Natalia Imbruglia
Bagpipe Funeral March (Scottish, Irish Traditional Music)
Eva-Nightwish

Tipo Melancholico-Σταύρος Λογαρίδης
With or without you-C Real

Help me warm this frozen heart- Piano Magic

Νεκρά όνειρα-5 Στοιχεία

Ο παράδεισος είναι μακριά-Onirorama

Ψυχή βαθιά-Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Θα με βρεις-Αμηχανία MC
Ποτέ ξανά-Blackfox
English summer rain-Placebo



Thursday, August 02, 2007

Αγκίστρι

Ήταν μόνο για ένα Σαββατοκύριακο αλλά άξιζε τον κόπο!










Ήχοι: Transparency

Sunday, July 22, 2007

Rest in Peace....

Τελείωσε... Τις άλλες χρονιές τέτοιο καιρό περνούσες τις τελευταίες σου μέρες στην Κέρκυρα και μετά θα ερχόσουνα στο χωριό, θα καθόμασταν στο μπαλκόνι σου και θα μιλάγαμε με τις ώρες, θα συζητούσαμε τα πάντα. Θα τρώγαμε γλυκά και μπισκότα, θα πίναμε καφέ και θα σχολιάζαμε τα καινούργια πράγματα που θα έφερνες από την Κέρκυρα, πάντα όμορφα αντικείμενα. Μετά θα ανακάτευα τα καλλυντικά σου. Φέτος, τον ίδιο καιρό έδινες μια άνιση μάχη, μια μάχη χαμένη από την αρχή. Μια μάχη που τελικά χάθηκε....
Ελπίζω εκεί που θα είσαι τώρα να είναι κάλα και να μπορέσεις να ξεκουράστεις. Η περίηγηση της ψυχής σου σίγουρα θα ξεκίνησε από την Κέρκυρα και το Μεσενικόλα, τα μέρη που λάτρεψες.
Έτσι εδώ δε θα βάλω κάποια μαύρη φωτογραφία, θα βάλω τα μέρη που λάτρεψες.




Και το τραγούδι του τέλους που μάλλον θα μας ταίριαζε είναι ο 15αυγουστος, γιατί κάπου τότε συνέβαιναν όλα αυτά, κάπου πριν τον 15αύγουστο που όλοι μαζευόμασταν στο χωριό.
Συγγνώμη, που δεν προλαβαίνω να είμαι εκεί για να σε αποχαιρετήσω...

Saturday, July 14, 2007

Ιατρικό ανακοινωθέν

Φυσικά και τα πράγματα μπορούν να γίνουν χειρότερα... Έγινε μετάσταση στο κεφάλι και τυφλώθηκε. Την περιμένουμε από μέρα σε μέρα...

Friday, July 13, 2007

Δεν καταλαβαίνω..

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι πρέπει να υποφέρουν από αρρώστιες και μάλιστα τόσο σοβαρές όσο ο καρκίνος. Είναι τόσο ύπουλη αυτή η αρρώστια. Για χρόνια "αναπτύσσεται" μέσα σου χωρίς κανένα σημάδι ή σύμπτωμα και ξαφνικά μια μέρα στο παρά πέντε εκδηλώνεται και είναι σε τόσο προχωρημένο στάδιο, που σου μένει μόνο ο θάνατος και αυτός είναι τόσο επώδυνος που δεν μπορείς να φανταστείς τίποτα χειρότερο.
Ξαφνικά μια μέρα σε πιάνει ένας αφόρητος πόνος, πας στο νοσοκομείο και αμέσως σε μεταφέρουν σε πανεπιστημιακό νοσοκομείο. Εκεί βλέπουν απλά το αναπόφευκτο. Σε ανοίγουν, σε διασωληνώνουν, πέφτεις σε απανωτά κώματα, χάνεις την επαφή με το περιβάλλον και τις λίγες ώρες που είσαι, ας πούμε "ξύπνια"πονάς αφόρητα. Αφού εκεί κάνουν ότι τους επιτρέπει η κατάσταση σου, σε βάζουνε σε ένα ασθενοφόρο και σε πάνε πίσω στο νοσοκομείο της πόλης σου, για να "ζήσεις" τις τελευταίες μέρες σου, άντε βδομάδες.
Δεν αφήνουν κανέναν να σε δει, γιατί και η παραμικρή συγκίνηση μπορεί να σου κοστίσει μέχρι και τη ζωή. Έχεις ανάγκη από κόσμο, φίλους και συγκενείς, κι αυτοί απέξω παρακαλάνε γιατρούς και νοσοκόμες να τους αφήσουν να σε δουν έστω και λίγο. Τελικά σε βλέπουν.. λίγο από την πόρτα. και ο χρόνος κυλάει και εσύ πονάς.
Κι όλα αυτά συμβαίνουν σε ανθρώπους, που όλη τους η ζωή τους έχει παει στραβά. Ενώ αυτοί έκαναν τα πάντα για τους άλλους, ήταν εκεί για όλους, ήταν καλοί. Αλλά η ζωή ή ο Θεός έκρινε πως δε βασανίστηκαν αρκετά, δεν τους έπνιξε αρκετά η μοναξιά και πρέπει μέχρι το τέλος τους να υποφέρουν μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο, κι ακόμα παραπάνω αν γίνεται. Πρέπει ο θάνατος σου να είναι τόσο επώδυνος που να εύχεσαι να μην είχες γεννηθεί, γιατί και που γεννήθηκες απλά σε ακολουθούσε η ατυχία, και είπαμε όλα αυτά τις στιγμές που δεν είσαι σε κώμα, τις στιγμές που "νιώθεις". Τις τελευταίες σου στιγμές..

Monday, July 09, 2007

Ταξιδιάρα ψυχή

Μετά από πρόσκληση του nameless ( ο οποίος τον τελευταίο καιρό έχει εξαφανιστεί! :P), Θα γράψω 5 αγαπημένους προορισμούς για ταξίδι. Βασικά, γενικά θέλω να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο, όποτε μου είναι σχετικά δύσκολο να διαλέξω μόλις 5 μέρη..
Ξεκινάμε λοιπόν!

Αγγλία: Αγαπημένος προορισμός (αν και δυστυχώς δεν έχω καταφέρει να πάω ακόμα) σχεδόν από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Έχω σχεδόν ψύχωση με το μέρος! Όνειρο μου είναι να κάνω εκεί μεταπτυχιακό. Wish me luck!



Νέα Υόρκη: Αν και γενικά δε μου αρέσει καθόλου η Αμερική, ούτε σαν χώρα, ούτε η νοοτροπία που έχουν οι κάτοικοι της, στη Νέα Υόρκη θέλω πολύ να πάω. Οι ρυθμοί της είναι μοναδικοί και είναι απίστευτο τι μπορεί να σου προσφέρει αυτή η πόλη!



Ντουμπάι: Γιατί απλά είναι τρομερό! Οι άνθρωποι εκεί είχαν μόνο έρημο και έκαναν θαύματα. Μόνο και μόνο για αυτό αξίζει να πας! Για να δεις τι μπορεί να καταφέρουν οι άνθρωποι αν έχουν διάθεση για ανάπτυξη και ευημερία.



Κουφονήσια: Μου έχουν κολλήσει τρελά φέτος. Δεν ξέρω γιατί. Έχουν τέλειες παραλίες. Ίσως να καταφέρω να πάω εκεί για διακοπές.



Ιθάκη:
Με γοητεύει από τότε που κάναμε Οδύσσεια στο Γυμνάσιο. Έχει μια μοναδική αύρα. Κι από ότι έχω δει σε φωτογραφίες έχει και φοβερά μέρη.



Κι ένας 6ος προορισμός... γιατί έτσι μας αρέσει!

Μήλος: Είχα πάει πριν από 2 χρόνια και κυριολεκτικά την λάτρεψα. Έχει τις πιο τέλειες παραλίες που έχω δει στη ζωή μου. Μαγευτικό μέρος..




Σειρά έχουν τώρα οι: starlight, horace, pennylane, fingo, coldbitch

Ήχοι: Ταξίδι στα Κήθυρα-Γιώργος Νταλάρας