Pages

Friday, October 10, 2008

Fire alarm


ή αλλιώς πως παθαίνεις καρδιακή προσβολή στις 7μιση το πρωί.

Σήμερα μας έκαναν ασκήσεις ετοιμότητας... Εκεί λοιπόν που ήμασταν όλοι στην αγκαλιά του Μορφέας (Κοιμόμασταν βρε :P) ξαφνικά ακούγεται ένας απαίσιος εκωφαντικός ήχος. Πετάγομαι πάνω και μέχρι να συνηδειτοποίησω τι έγινε σκέφτομουνα για τον πόλεμο που μόλις κυρήχθηκε, που είναι τα καταφύγια και λοιπά.
Μετά από 5 λεπτά, αφού κάπως είχα συνηθίσει τον ήχο του συναγερμού (και είχα αντιληφθεί πως δε μας βομβαρδίζουν) σηκώνομαι, ντύνομαι πολύ γρήγορα, παίρνω μπουφάν, κινητό κλειδιά και βγαίνω τρέχοντας έξω (κι από ότι κατάλαβα βγήκα τελευταία από το flat).
Αλλά δεν έφτανε μόνο να βγούμε.... Ήθελαν να προχωρήσουμε και να μαζευτούμε στο σημείο που πρέπει να μαζευομάστε αν πραγματικά γίνει κάτι. Κι αυτό το σημείο ειναι περίπου 100 μέτρα από εκεί που μένω... Όποτε όλοι μαζί ξεκινήσαμε για εκεί, με τις οδηγίες των ανθρωπων της ασφάλειας.
Πόσοι ήταν με τις πυτζάμες τους, ακόμα και με τα μπουρνούζια βγήκαν έξω μερικοί.
Αφού φτάσαμε εκεί, οι Έλληνες βρίζοντας (βασικά και οι άλλοι πρέπει να έβριζαν, αλλά στις γλώσσες τους :P) μας εξηγούν για την άσκηση και μας λένε επίσης πως η άσκηση θα επαναληφθεί γιατί ήμασταν λέει πολύ αργοί....

4 μίλησαν:

PeNNy LaNe said...

Βαρβαρότητες... τι να πεις?

Φιλιά πολλά!

πνευμα said...

και τώρα δηλαδή είστε σε ετοιμότητα ε?? :-)

Τι να πω...

την καλησπέρα μου.

lifewhispers said...

lol!
για να σε δω την επομενη φορα!

ocsoul said...

@ penny lane: βαρβαρότητες δε θα πει τίποτα! τρομακτική εμπειρία :P
Φιλιά!
@ πνεύμα: Ετσι πιστεύουν, πως είμαστε σε ετοιμότητα, ελπίζω να μην χρειαστεί να δούμε την ετοιμότητα μας σε πραγματικές συνθήκες.
@lifewhispers: Μη γελάς καθόλου! Στο ταβάνι έφτασα από το φόβο μου την ώρα που άρχισε να χτυπάει ο συναγερμός και σήμερα πάλι έκαναν έλεγχο να δουνε αν χτυπάει, πάλι να τσιρίζει αυτό το πράγμα μεσα στο δωμάτιο μου!