Pages

Saturday, December 27, 2008

It is christmas, after all...


Στο πιο γνωστό στέκι της πόλης μαζί με τους φίλους της εκεί περνούσε το αποψινό βράδυ. Ένα ακόμα βράδυ των χριστουγεννιάτικων γιορτών. Ήταν μεγάλη παρέα, οι περισσότεροι συμμαθητές από το σχολείο, οπότε άρχισαν τα γνωστά πειράγματα και αστεία. Φαινόταν να περνούσαν καλά, εξάλλου τα γέλια τους ακουγοταν σε όλο το στολισμένο μαγαζί. Έριξε μια ματιά γύρω της, στις άλλες παρέες. Κι εκεί δυνατά γέλια. Ήταν ευτυχισμένοι, ή τουλάχιστον έτσι έμοιαζαν. Κι εκείνη έμοιαζε ευτυχισμένη, τα είχε όλα. Τα όνειρα της είχαν πραγματοποιηθεί, έπρεπε να ήταν ευτυχισμένη, γύρω της άνθρωποι δεν είχαν ούτε τα μισά από αυτά που απολάμβανε. Θυμήθηκε αυτό που λένε "δε μπορείς να τα έχεις όλα". Ήταν αλήθεια. Δεν μπορούσε. Της έλειπε εκείνος. Εκείνος που ακόμα δεν είχε εμφανιστεί στη ζωή της. Εκείνος που μέρα με τη μέρα πίστευε όλο και λιγότερο στην ύπαρξη του. Το ζώδιο της έλεγε για σήμερα πως θα τον συναντούσε. Έριξε μια ματιά γύρω της με περισσότερη προσοχή αυτή τη φορά... Λυπήθηκε τον εαυτό της για την παιδική αφέλεια της να διαβάζει τα ζώδια και να εύχεται ενδόμυχα να πραγματοποιηθούν τα καλά που προβλέπουν. Λες και έχουν πραγματοποιηθεί πολλές προβλέψεις...
Ήπιε μια γουλιά από το ποτό της και σκεφτόταν πως τα επόμενα Χριστούγεννα θα ήταν αλλιώς... όπως έλεγε στον εαυτό της κάθε χρόνο.
Ένα αστείο που της έκανε ένας από την παρέα, την επανέφερε στην πραγματικότητα. Έπρεπε να υποστηρίξει την ευτυχισμένη εικόνα της που είχε με τόση επιμόνη δημιουργήσει. Γέλασε και του απάντησε...

2 μίλησαν:

PeNNy LaNe said...

Και μετά και μετά?

ocsoul said...

δεν έχει μετά... Τι θα ήθελες να δεις μετά??