Pages

Friday, January 22, 2010

Η μαγεία του να καταλαβαίνεις τον άλλον






Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα μια ικανότητα να καταλαβαίνω τους άλλους. Να καταλαβαίνω τι θέλουν να πουν, τι εννοούν, τι νιώθουν κάποια δεδομένη στιγμή. Αρκούσε μόνο να αποστασιοποιηθώ λιγάκι από τη στιγμή και αποκτούσα εικόνα του συνομιλητή μου ή των ανθρώπων που είχα γύρω μου.
Όταν άρχισα να έχω αυτή την ικανότητα, δεν με πολυενοιαζε και δεν την πολυχρησιμοποιούσα. Ήμουνα αλλιώς τότε...
Με τον καιρό είδα και κατάλαβα πως κάτι τέτοιο μπορούσε να με βοηθήσει να καταλάβω και να βοηθήσω τους φίλους μου. Έτσι άρχισα να την αναπτύσω και όντως τις περισσότερες φορές με έκανε να καταλαβαίνω καλύτερα τους ανθρώπους γύρω μου και ίσως και να τους βοηθάω.

Πότε όμως είναι η στιγμή που πρέπει να αναγκασεις αυτήν αίσθηση να σωπάσει, γιατί πιστεύεις πως θα σε κάνει να κάνεις ακόμα ένα λάθος; Να αφιερώσεις το χρόνο σου σε ακόμα ένα άτομο που απλά δεν αξίζει την προσοχή σου και στο αποδεικνύει με τα λεγόμενα του;
Ποτέ ακριβώς πρέπει να ακούσεις τη λογική και να αφήσεις στην άκρη κάθε αίσθηση και διαίσθηση;
Ποιο είναι το ανώτερο επιτρεπτό όριο που πρέπει να αφήνεις να σε πληγώνουν πρόσωπα και καταστάσεις;


«Λυπάμαι αλλά τα όρια μου τα άγγιξε ο προηγούμενος.. και δε σκοπεύω να αφήσω κανέναν να τα ξεπεράσει»

2 μίλησαν:

PeNNy LaNe said...

Όταν δένεσαι συναισθηματικά με κάποιον τότε του αφήνεις χώρο να σε πληγώσει. Φοβάμαι πως αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα. Όσο πιο πολύ αγαπάς, τόσο πιο πολλά περιμένεις και εν τέλει τόσο πιο εύκολα απογοητεύεσαι και πληγώνεις αυτόν που σε απογοήτευσε, ίσως επειδή πήρες δεδομένη την πολλή αγάπη του. Μήπως κάποιος πήρε δεδομένη τη δική σου?

πνευμα said...

Ένα εξαιρερικό χάρισμα πού όμως αν αφεθεις μοιάζει με κατάρα...

Πόσο σε νοιώθω.

Την καλησπέρα μου

Ένα πνεύμα