Pages

Monday, March 29, 2010

Οι πρώην

Όλοι οι πρώην μου
πάνω στα χείλη μου αφήναν
μια γεύση πρώιμου,
κι οι συγκινήσεις που μου δίναν
άντε να κρατήσαν μονάχα δυο στιγμές
με το ρολόι μου.

Όλα τ' αγόρια μου
μικρά φωτάκια από πλοία
στη στεναχώρια μου
βόλτα αργή στην παραλία
λίγο πιο κει του φθινοπώρου οι βροχές
πέφτουν στα πόδια μου.

Έφευγαν νωρίς, θυμάμαι τ΄αμάξια τους
το "με συγχωρείς" βαθιά μες τα μάτια τους
κι εμενα εγώ με τόσα ενδεχόμενα
να παρατηρώ για πολύ καιρό
τ' αμάξια τα ερχόμενα.



Όλες οι σχέσεις μου
μια φωτεινή ρετροσπεκτίβα
για τις εκθέσεις μου
λόγια και πρόσωπα σε στίβα,
που έχουν φύγει μα μπερδεύονται συχνά
στις υποθέσεις μου.

Έφευγαν νωρίς, θυμάμαι τ΄αμάξια τους
το "με συγχωρείς" βαθιά μες τα μάτια τους
κι εμενα εγώ με τόσα ενδεχόμενα
να παρατηρώ για πολύ καιρό
τ' αγόρια τα επόμενα...

Monday, March 22, 2010

Αγάπησε και λίγο εσένα..





Αν η μέρα σου πια μοιάζει

Σκηνικό που σε τρομάζει

Μη φοβάσαι να το ζεις…

Αν στον καθρέφτη βλέπεις άλλον

Αυτό συμβαίνει γιατί μάλλον

Θέλεις πάλι να πειστείς…

Πώς ό,τι θέλεις δεν το έχεις κι απ’ ότι έχεις όλο τρέχεις

Πάντα κάπου να κρυφτείς…

Σ’ αγάπες που όλο σου σκαλώνουν

Σε θέλω που σ’ απογειώνουν

Μα λείπεις πάντα απ’ τη γιορτή…

Αν η μέρα σου πια μοιάζει σκηνικό που σε τρομάζει

Μη φοβάσαι να το ζεις…

Αν στον καθρέφτη βλέπεις άλλον

Αυτό συμβαίνει γιατί μάλλον

Θέλεις πάλι να πειστείς…

Πώς ό,τι θέλεις δεν το έχεις

κι απ’ ότι έχεις όλο τρέχεις

Πάντα κάπου να κρυφτείς…

Σ’ αγάπες που όλο σου σκαλώνουν

Σε θέλω που σ’ απογειώνουν

Μα λείπεις πάντα απ’ τη γιορτή…

Αγάπησε και λίγο εσένα

Και παρ’ το αλλιώς μην κάνεις θέμα

Κάνε παιχνίδι με ό,τι έχεις

Μη λες πως άλλο δεν αντέχεις

Αγάπησε και λίγο εσένα

Κι ευθεία να τραβάς

Η μοναξιά είναι ένα στέμμα

Κι εσύ ο βασιλιάς…

Αν η νύχτα σε πικραίνει

Σαν μαχαιριά μέσα σου μπαίνει

Μη φοβηθείς να το γευτείς…

Αν νιώθεις πάλι πως είσαι θύμα

Αν θέλεις πάλι να πεις κρίμα

Παρηγορήσου στη σιωπή…

Μια μπάλα είναι που γυρίζει

Αυτή η γη και σε ζαλίζει

Μες στη φορά της μπες κι εσύ…

Κι απ’ του ουρανού τ’ άστρα στολίσου

Με τα όνειρά σου πάλι ντύσου

Ξεκίνα πάλι να σε βρεις

Να σε βρεις…

Αγάπησε και λίγο εσένα

Και παρ’ το αλλιώς μην κάνεις θέμα

Κάνε παιχνίδι με ό,τι έχεις

Μη λες πως άλλο δεν αντέχεις

Αγάπησε και λίγο εσένα

Κι ευθεία να τραβάς

Η μοναξιά είναι ένα στέμμα

Κι εσύ ο βασιλιάς…

Αγάπησε και λίγο εσένα…

Κι απ’ του ουρανού τ’ άστρα στολίσου

Με τα όνειρά σου πάλι ντύσου

Ξεκίνα πάλι να σε βρεις

Να σε βρεις…

Αγάπησε και λίγο εσένα

Και παρ’ το αλλιώς μην κάνεις θέμα

Κάνε παιχνίδι με ό,τι έχεις

Μη λες πως άλλο δεν αντέχεις

Αγάπησε και λίγο εσένα

Κι ευθεία να τραβάς

Η μοναξιά είναι ένα στέμμα

Κι εσύ ο βασιλιάς…

Αγάπησε και λίγο εσένα…

Monday, March 15, 2010

Άνοιξη





Τι διαφορετικό έχει να δώσει αυτή η εποχή;
Άνοιξη σημαίνει αναγέννηση, σημαίνει ζωή, σημαίνει πολλά χρώματα κι ελπίδα..
Όμως κανένα βιβλίο ή ποίημα δεν εξήγησε ποτέ τι κάνει η άνοιξη στους βάλτους. Τι επιπτώσεις έχει σε κάθε τι βαλτωμένο. Μπορεί η άνοιξη να βοηθήσει κάτι που έχει μείνει στάσιμο για μήνες μπορεί και για χρόνια; Μπορεί να το αναγεννήσει; Να του δώσει χρώμα κι ελπίδα;
Ένας χειμώνας ακολουθείται πάντα από μια άνοιξη;
Ή μήπως πρέπει να ζήσεις χρόνια χειμώνα για μερικές μέρες άνοιξης;
Και μετά τι; Πάλι χειμώνας με την ελπίδα κάποιας άνοιξης;