Pages

Friday, October 15, 2010

YouTube Favorite Videos: Οκτώβριος

Αν θέλετε να τα κατεβάζετε θα μπορείτε να το κανέτε χρησιμοποιώντας αυτό: media converter και ακολουθώντας τις οδηγίες






Saturday, October 09, 2010

Άνθρωποι


Στη ζωή μας καθημερινά έχουμε αρκετούς ανθρώπους και συναναστρεφόμαστε με ακόμα περισσότερους.
Άνθρωποι που συναντάμε στο δρόμο, στη δουλειά, στα μαγαζιά. Άνθρωποι που μπορούν να μας διδάξουν με τη ζωή, τους τρόπους τους, τη συμπεριφορά τους, ή εναλλακτικά μπορούν να μάθουν από μας.
Σε πόσους από αυτούς δίνουμε αλήθεια σημασία? Σε πόσους αναγνωρίζουμε χαρακτηριστικά που θα θέλαμε να έχουν οι άνθρωποι της ζωής μας?
Και σε πόσους αλήθεια δίνουμε την ευκαίρια ή την ώθηση να μας πλησιάσουν, να μας γνωρίσουν ή εστω να μας μιλήσουν και να μας χαμογελάσουν.
Η ειρωνία της εποχής μας είναι πως ενώ μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τους γύρω μας με χίλια δυο μέσα, έχουμε ξεχάσει πως γίνεται αυτό.
Πόσες φορές χαμογελάσαμε στον άνθρωπο που μας αρέσει μέσα σε ένα bar και που έχουμε παρατηρήσει πώς μας κοιτάζει? Κι όμως μια απλή σύσπαση των μυών του προσώπου μας θα ήταν αρκετή για να του δώσει το θάρρος που χρειάζεται για να έρθει να μας μιλήσει.
Πόσες φορές στην τάξη ή σε μια συγκέντρωση απευθύναμε το λόγο σε αυτόν που κάθεται δίπλα μας? Κι αυτό θα ήταν μια καλή ευκαιρία για μια καινούργια γνωριμία και ίσως μια καινούργια φιλία.

Το πρόβλημα του ανθρώπου με τους ανθρώπους δε σταματά εδώ. Έχει κι άλλες διαστάσεις. Πώς φερόμαστε στους ανθρώπους της ζωής μας? Του φερόμαστε με το δέοντα σεβασμό ή απλά τους έχουμε δεδομένους. Και γιατί κάθε φορά που κάποιο καινούργιο άτομο καταφέρνει να μπει στη ζωή μας, παραμερίζουμε τους ήδη υπάρχοντες ανθρώπους, ξεχνάμε τα σχέδια που έχουμε κάνει μαζί τους και αρχίζουμε νέα πλάνα με τους νέους μας φίλους?

Δεν ξέρω πως να τελειώσω αυτό το post. Δε μου βγαίνει κάτι σε επίλογο, ίσως μια απορία μήπως τελικά φταίμε μόνο εμείς για τη μοναξιά που υπαρχει γύρω μας και μέσα μας?

Sunday, October 03, 2010

Δρόμος



Πού να`βρω σκάλα ν`ανεβώ
τον ήλιο σου να φτάσω
πιο πάνω από τα σύννεφα
κοντά σου να πλαγιάσω.


Δρόμος κι άλλος δρόμος
κι εσύ Θεός στο βάθος
να μου κρύβεις λόγια
και γω να ζω μονάχος
να γυρνώ τις νύχτες
με δανεικό κορμί.

Δρόμος κι άλλος δρόμος
χωρίς να ξέρω όμως
σαν τελειώσει ο δρόμος
αν θα περάσει ο πόνος
πες μου πόσο ακόμα
θα πατώ στο χώμα
κι εσύ ψηλά εκεί.


Πού να`βρω λόγια να σου πω
να δεις καημό που έχω
να σ`αγαπάω να χάνομαι
κι αγάπη να μην έχω.