Pages

Wednesday, December 29, 2010

Πρωτοχρονιές του Ραδιοφώνου





Πρωτοχρονιές σε χρόνους άλλους
Πρωτοχρονιές με τους μεγάλους
μικρός εσύ, μικρός κι ο χρόνος
αλλάζατε κι οι δυο συγχρόνως.

Λίγο μετά, στα δεκαεφτά
με τους γονείς σου ήσουν πάλι
μα αισθανόσουν ήδη απών
σε συντροφιές συμμαθητών
το σπίτι σου έχανε εξουσία
κι ο χρόνος την κρυφή του ουσία.

Ύστερα γιόρταζες με φίλους
σ' ένα δωμάτιο καπνού
το θαύμα πάλι ήταν αλλού
στις παιδικές Πρωτοχρονιές σου
στον χρόνο που άλλαζε μαζί σου
πριν μεγαλώσει η αντίστασή σου.

Τώρα τι κλαις και τι γκρινιάζεις
Πρωτοχρονιά είναι και γιορτάζεις
την λίγη πίστη του ενηλίκου
στην παιδική ανατολή του.

Πρωτοχρονιές, γιορτές του χρόνου
Πρωτοχρονιές του ραδιοφώνου
πώς θα τις γιόρταζες εσύ
τώρα που έχεις το κλειδί;

Μικρό κλειδί και σ' οδηγάει
σ' ένα παράσπιτο στο πλάι
σ' ένα μικρό μικρό πλανήτη
πλάι στο μεγάλο άδειο σπίτι.

Πάει ο καιρός που οι δικοί σας
σκηνοθετούσαν τη γιορτή σας
και είσαι εσύ που πρέπει τώρα
να υψώσεις της γιορτής τα δώρα.

Ποιος θα νοιαστεί και ποιος θα τρέξει
Χρονοποιός ας είναι η λέξη
γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα
κι εμείς τους δίνουμε ένα σχήμα.

Tuesday, December 28, 2010

Ηλεκτρικός Θησέας


Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ' το πενήντα έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί.

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Σε εδίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική.
Χάνεσαι σαν τον γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή,
πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική.

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γεμισαν σκουριά.
Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκάλωσες στη σκαλωσιά.
Πού πήγαν οι τριακόσιοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;

Ηλεκτρικός Θησέας; Και τα λοιπά.

Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή,
βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη.
Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί;

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.

Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί.

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.

Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα "Νέα" ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά,
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.

Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίχλα ροκ.
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό;
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς.

Friday, December 24, 2010

Χριστούγεννα



Χριστούγεννα
Δεν περιμένω όμως τίποτα πια

Τον Αι Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά
Κι είν’ ένας πρώην Έλλην αριστερός
Ένας θνητός
Με τ’ όνειρό του δίχως στέγη καμιά
Και το ανοιξιάτικο κορίτσι – μαμά
Πλακώνεται απ’ τη συνταγή την παλιά
Οι μυρωδιές θυμίζουν κάτι βαρύ
Κάποια πληγή
Που απλώς δεν θέλουμε ν’ ανοίξει ξανά


Χριστούγεννα
Τα πλεϊμομπίλ μου είν’ εξαιτίας μου κουτσά
Σβησμένα στη σαμπάνια βεγγαλικά
Ίσως για κάποιους νάναι ακόμα γιορτή
Μα ποιοι είν’ αυτοί;

Ζουν σε θερμοκοιτίδες ή σε χωριά;

Χριστούγεννα
Κι ό,τι αρχίζω μου πηγαίνει στραβά
Πάντα με πάει σ’ ενός σταυρού τα καρφιά
Και πότε-πότε τα καρφώνω κι εγώ
Σε άλλον αμνό
Έτσι ήταν πάντα κι έτσι θάναι ξανά


Χριστούγεννα
Κι εσύ τι θες απ’ τη ζωή μου ξανά;
Με τα λαμπιόνια σου τα θανατερά
Και το φιλί σου πάντοτε αποδεκτό
Πως σε μισώ
Θες νάσαι η ίδια και ν’ αλλάζω εγώ
Με θες προσωπικό σου δημιουργό
Μη λες πως μοιάζω με τον Ντόναλντ εγώ
Λάμπω εγώ
Με μ’ ένα σπότλαϊτ που δε μου είναι αρκετό

Χριστούγεννα
Τι φταίω που αν λείπεις η ζωή μου διψά

Το γαϊδουράκι της τραβάει αργά
Να βρει ένα πανδοχείο νυχτερινό
Να ‘ναι ανοιχτό
Ή έστω μια φάτνη να χωράει το κενό

Χριστούγεννα
Χωρίς αυτά ο χρόνος δεν ξεκινά

Βοσκούς μαζεύω, μάγους από μακριά
Γιορτάζω για ν’ αλλάξουμε οριστικά
Χρόνια πολλά
Χωρίς να προσποιούμαι τίποτα πια

Δημοσθένους Λέξις





Κι αν βγω απ' αυτή τη φυλακή κανείς δε θα με περιμένει
οι δρόμοι θα 'ναι αδειανοί κι η πολιτεία μου πιο ξένη
τα καφενεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου ξενιτεμένοι
αέρας θα με παρασέρνει κι αν βγω απ' αυτή τη φυλακή

Κι ο ήλιος θ' αποκοιμηθεί μες στα ερείπια της Ολύνθου
θα μοιάζουν πράγματα του μύθου κι οι φίλοι μου και οι εχθροί
μαρμαρωμένοι θα σταθούν οι ρήτορες κι οι λωποδύτες
ζητιάνοι εταίρες και προφήτες μαρμαρωμένοι θα σταθούν

Μπροστά στην πύλη θα σταθώ με τις κουβέρτες στη μασχάλη
κι αργοκουνώντας το κεφάλι θα χαιρετήσω το φρουρό
χωρίς βουλή χωρίς Θεό σαν βασιλιάς σ' αρχαίο δράμα
θα πω τη λέξη και το γράμμα μπροστά στην πύλη θα σταθώ

Tuesday, December 21, 2010

Γιορτή στο Σχολείο




Αύριο στο Σχολείο έχουμε γιορτή. Την ετοιμάζουμε εδώ και 2 βδομάδες περίπου. Πρόθυμα πολλοί μαθητές προσφέρθηκαν να βοηθήσουν. Άλλοι θα πούνε ποιήματα, άλλοι θα τραγουδήσουν. Ετοιμάσαμε κι ένα θεατρικό. Να τους έβλεπες πως το χαίρονται, σα μικρά παιδιά. Στις πρόβες, έχουμε τις καλύτερες στιγμές, γέλια και πειράγματα, λες και δεν είμαστε στο συγκεκριμένο χώρο, αλλά κάπου αλλού.
Σήμερα τακτοποιήσαμε καρέκλες και σκηνικά. Οι μαθητές δε μας άφησαν να κουβαλήσουμε ούτε καρέκλα. "Εσεις να καθίσετε εκεί να μας κοιτάτε". Έμειναν στο Σχολείο παραπάνω από τις κανονικές ώρες για πρόβες και για να φτιάξουμε το χώρο.



Υπάρχουν βέβαια και μαθητές που δε θέλουν να ακούσουν καν για Χριστούγεννα. Ποιος ξέρει τι αναμνήσεις τους φέρνουν και ποσο λυπούνται που και φέτος θα πρέπει να είναι μακριά από τις οικογένειες τους.
"Οι μέρες των Χριστουγέννων και των διακοπών είναι πολύ δύσκολες εδώ μέσα". Έτσι μου είπε κάποιος μαθητής. Οι γιορτές που σε τόσο κόσμο φέρνουν ευτυχία και χαρά, σε μερικούς ανθρώπους φέρνουν κι άλλη δυστυχία και λύπη. Δυσκολεύουν ακόμα και σένα, που δεν ξέρεις τι να τους πεις για να τους παρηγορήσεις. Δε μπορείς να αντιληφθείς τη θλίψη τους, γιατί τα Χριστούγεννα για σένα είναι χαρά και θα τα περάσεις με την οικογένεια και τους φίλους σου.



Αν και αυτά τα Χριστούγεννα, θα έχουν μαζί τους και κάτι άλλο για σένα. Μια αναμονή. Ναι μια αναμονή να περάσουν και να ξαναέρθουν πάλι οι μέρες του σχολείου. Κι ας είναι ένα τέτοιο σχολείο. Κι ας μη μπορείς να διδάξεις επαρκώς. Κι ας έχεις ένα σωρό περιορισμούς. Οι μέρες του σχολείου έχουν κάτι διαφορετικό. Έχουν χαμόγελα και βλέματα που σπάνια συναντάς έξω.


(Το video θα παίζει αύριο κατά τη διάρκεια των ποιημάτων και των τραγουδιών)

Friday, December 17, 2010

Το καινούργιο σχολείο.


Στο καινούργιο σχολείο όλα είναι διαφορετικά από τα συνηθισμένα. Οι μαθητές είναι ενήλικες και δεν έχουν πολλά από αυτά που εμείς θεωρούμε δεδομένα. Όσα όνειρα τους έχουν απομείνει είναι κλεισμένα πίσω από κάγκελα μαζί με ότι έχει απομείνει από τον εαυτό τους.
Δεν είναι περίεργοι όμως. Ούτε απόμακροι. Το αντίθετο: έχουν ευγένεια που σου προκαλεί έκπληξη και συμπεριφορά που εύχεσαι να είχαν όλοι γύρω σου. Αναζητούν να σου μιλάνε, να τους μαθαίνεις νέα πράγματα, να τους μεταφέρεις νέα "από έξω" κι είναι εκεί για σένα σαν φίλοι. Κάνουν αστεία και σου ζητάνε τραγούδια. Είναι αυτό που δείχνουν, δεν προσπαθούν να σου κρυφτούν κι αυτό λέει πολλά.
Στην αρχή, όταν τους πλησιάζεις, κάποιοι είναι απόμακροι, αλλά δε σου παίρνει πολύ χρόνο για να τους κάνεις να ανοιχτούν και μετά ξέρεις πως έχεις αποκτήσει ακόμα ένα φίλο, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται αυτό.
Σου χαρίζουν ζωγραφιές, μόνο και μόνο επειδή τους έφερες τραγούδια από τους αγαπημένους τους τραγουδιστές (και μιλάμε για πολύ όμορφες ζωγραφιές, ανθρώπων με πολύ ταλέντο).
Ακόμα κι όταν τους θυμώνεις, έχουν τον τρόπο να σε κάνουν να γελάσεις και να ξεθυμώσεις, μέσα σε μερικά λεπτά.

Δεν περίμενα ποτέ πως θα μου άρεσε να δουλεύω σε σχολείο, όμως εδώ όλα είναι διαφορετικά. Πρώτη φορά νιώθω πως προσφέρω κάτι ουσιαστικό και βοηθάω -ελάχιστα είναι η αλήθεια- να καλυτερέψουν τα πράγματα για κάποιους ανθρώπους.

Monday, December 06, 2010

Υπάρχουν άνθρωποι..


Υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας, που το μόνο που ζητάνε είναι ένα καλό λόγο, μια ελπίδα κι ένα τραγούδι για να ακούσουν.
Υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας, που δεν είχαν ποτέ την "τύχη" τη δική μας, τις ευκαιρίες που είχαμε εμείς ή μια οικογένεια σαν τη δική μας και εξαιτίας όλων αυτών μπήκαν σε περίεργα μονοπάτια.
Υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας, που ένα λάθος τους στοίχησε αρκετά χρόνια από τη ζωή τους.
Υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας που τα καλύτερα τους αισθήματα σκεπάστηκαν από οργή, απόγνωση, άνιση μεταχείριση και πόνο
Σε αυτούς τους ανθρώπους εμείς δε θα έπρεπε να φερθούμε σαν άνθρωποι;

Wednesday, December 01, 2010

YouTube Favorite Videos: Δεκέμβριος

Αυτό το μήνα, λόγω Χριστουγέννων και της γνωστής αδυναμίας που τους έχω, H κατηγορία YouTube Favorite Videos θα έχει χριστουγεννιάτικα τραγούδια!!

Αν θέλετε να τα κατεβάζετε, μπορείτε να το κάνετε χρησιμοποιώντας αυτό: media converter και ακολουθώντας τις οδηγίες