Pages

Friday, December 17, 2010

Το καινούργιο σχολείο.


Στο καινούργιο σχολείο όλα είναι διαφορετικά από τα συνηθισμένα. Οι μαθητές είναι ενήλικες και δεν έχουν πολλά από αυτά που εμείς θεωρούμε δεδομένα. Όσα όνειρα τους έχουν απομείνει είναι κλεισμένα πίσω από κάγκελα μαζί με ότι έχει απομείνει από τον εαυτό τους.
Δεν είναι περίεργοι όμως. Ούτε απόμακροι. Το αντίθετο: έχουν ευγένεια που σου προκαλεί έκπληξη και συμπεριφορά που εύχεσαι να είχαν όλοι γύρω σου. Αναζητούν να σου μιλάνε, να τους μαθαίνεις νέα πράγματα, να τους μεταφέρεις νέα "από έξω" κι είναι εκεί για σένα σαν φίλοι. Κάνουν αστεία και σου ζητάνε τραγούδια. Είναι αυτό που δείχνουν, δεν προσπαθούν να σου κρυφτούν κι αυτό λέει πολλά.
Στην αρχή, όταν τους πλησιάζεις, κάποιοι είναι απόμακροι, αλλά δε σου παίρνει πολύ χρόνο για να τους κάνεις να ανοιχτούν και μετά ξέρεις πως έχεις αποκτήσει ακόμα ένα φίλο, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται αυτό.
Σου χαρίζουν ζωγραφιές, μόνο και μόνο επειδή τους έφερες τραγούδια από τους αγαπημένους τους τραγουδιστές (και μιλάμε για πολύ όμορφες ζωγραφιές, ανθρώπων με πολύ ταλέντο).
Ακόμα κι όταν τους θυμώνεις, έχουν τον τρόπο να σε κάνουν να γελάσεις και να ξεθυμώσεις, μέσα σε μερικά λεπτά.

Δεν περίμενα ποτέ πως θα μου άρεσε να δουλεύω σε σχολείο, όμως εδώ όλα είναι διαφορετικά. Πρώτη φορά νιώθω πως προσφέρω κάτι ουσιαστικό και βοηθάω -ελάχιστα είναι η αλήθεια- να καλυτερέψουν τα πράγματα για κάποιους ανθρώπους.

0 μίλησαν: