Pages

Sunday, April 24, 2011

194


Σήμερα, κάθισα και μέτρησα μέρες. Μέρες μέχρι εκείνη τη μέρα του Νοέμβρη, που θα μας δώσει αυτό που θέλουμε... Ανυπομονώ... Είμαι σίγούρη πως θα περάσουν γρήγορα και όλα θα πάνε καλά.
Χθες... Χθες ήταν δύσκολη μέρα και για τους 2 μας. Φτάσαμε κοντά στο τέλος.. λίγο ακόμα ήθελε και όλα θα τελειώνανε. Ευτυχώς κάναμε πίσω και ηρεμίσαμε. Φοβήθηκα πολύ και ένιωσα πως δεν είχα από που να πιαστώ...
Νιώθω τόσο αδύναμη όταν φέρεσαι έτσι, που δεν ξέρω καλά καλά πως να αντιδράσω και τι να σου πω για να ηρεμίσεις.
Μου είπες κιόλας πως είσαι μόνος σου σε όλα... Να ήξερες πως ένιωσα όταν το άκουσα. Πόσο με πόνεσε... Ξέρω πως ίσως δεν το εννοούσες, αλλά και μόνο που το σκέφτηκες...

Μέχρι να ολοκληρώσω αυτές τις γραμμές πέρασε ακόμα μια μέρα... :)

0 μίλησαν: