Pages

Sunday, May 08, 2011

8 Μαίου 2011 Μέρος Β


Μιλήσαμε λίγο το μεσημέρι και ήμασταν ήρεμα και καλά. Τώρα στενοχωριέμαι πάλι. Θα ήθελα να μπορούσα να έπαιρνα το αυτοκίνητο και να ερχόμουνα εκεί που είσαι... Να σε έπαιρνα μια αγκαλιά ή μάλλον να χωνόμουνα εγώ στη δική σου. Να έκλαιγα εκεί μέσα, μέχρι να μην έμενε δάκρυ. Να στεγνώσουν όλα στην αγκαλιά σου. Να μου χάιδευες τα μαλλιά και να μη μίλαγες. Απλά να με κράταγες, να μη λέγαμε τίποτα... Να σου έδινα ένα φιλί... Να με φιλούσες κι εσύ... και να έφευγα έχοντας τη δύναμη όλου του κόσμου για να αντέξω αυτά που είναι να περάσουμε...
Θα έφευγα πετώντας... ανάλαφρη και σίγουρη και κάθε φορά που θα ένιωθα αδύναμη, κάθε φορά που δε θα άντεχα αλλο, κάθε φορά θα σκεφτόμουνα πως η αγκαλιά σου μου στέγνωσε τα δάκρυα και πως μαζί θα τα καταφέρουμε. Θα γινόμουνα ακόμα πιο δυνατή και θα πάλευα για μας με ακόμα μεγαλύτερη αντοχή και όρεξη, μέχρι να νικήσουμε και τον τελευταίο δράκο που θα έμπαινε στο δρόμο μας.